Sabrı Terennüm Edensin!

İnsan bu Tutulmak ister mi bir derde Kederler salıverilir nasiplerin kavlince Sabır ki Hak getire var, kim ne diye Çekiliyor tüm çiller Hakk şükür dirliğinde Mücerret bir İman hasleti mi ne zaman O hanlar ki mazide kalan göçenle anılan Kandı cihana Meydan okuyan ve bağışlayan Canlardan boşalan anılar ki, anlam bulan Nasıl sevda ki Uğrunda ne can-ı hazan hardı Canan için can hıraş olan hasreti yaşayandı Nameler yazdıran Tefekküre daldıran bir can yardı Halin içinde dem alan hasretiyle yoğrulandı Senden Arta kalan ahenk şevkiyle anılansın Murat için muştu salan haşyetiyle yanılansın Can içinde Bir canı yaşayan ne kutlu insan Toprağın kokusuyla anılan hazzı yaşatan kansın Sen ki Bir cihanın öznesi göz bebeği ferisin Dirlik içinde şevk kaynağı derdin devası nefessin Sen rahmetin damlası, Dalın yaprağı hazanı yaşayansın Sen ki himmetin membaı hanımların ar kaynağısın