Abla
M Mustafa Coşkun Kale
0
Altın Yaprak
Ne zaman bunalsam,
Usansam,yılsam şu fanilerden...
Unutmak istesem,
Bütün kötüleri...
Kaçar gelirdim ya Abla sana...
Hani uzanınca;
Köşelerde bir yerlere,
Bir şeylerle örterdin;
Örtüverirdin ya üzerimi
Uyusun da unutsun diye...
Sonra sobada kaynayan;
Çaydanlık fokurtusu,
Ve...bir radyo mırıltısı;
Fon olurdu gayretlerine...
Derdime,dermanıma Abla!
Ört! şimdi,ört Abla!
Unuttur! kötüleri,kötülükleri...
Ört! kapat! ne yaparsan yap şimdi
Her yerimi,her şeyimi kaybet bir şeyle
Taş,toprak ne var, ne nasibimse...
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş