Beni Kaybettin!

Yollarıma gül serip, atlas kumaş döşesen, Sana tenezzül edip, döneceğimi sanma! Bülbülâne vird ile, hep İsmim'i söylesen, Geçti artık, istemem; bir daha sakın anma! Gündüzleri düşünde, gece rüyânda görsen, Hayâlleri gerçeğe, karıştırıp da kanma! En ufak kıvılcımı, ısrârla körüklesen, Duman tütmez ateşte, boşa kavrulup yanma! Yırtık bir resim bulup; hani, bana benzetsen, Yanılmıştır gözlerin, ben değilim; inanma! Uzaktan, derinlerden, kısık nidâ işitsen, Benden ses-sedâ çıkmaz; ümîdlenip, aldanma! Bunlar hep belirtisi; kaybını bilebilsen... Otur da hâline yan; bağır, ağla, utanma! Oysa çoktan kaybettin, keşke anlayabilsen... Hiç bir şey yokmuş gibi, şaşkın şaşkın davranma!