Koridor

Yağmur yağıyordu, sonra eve döndüm kendimi dışarıya bırakmakla perişan zamanın harf harf düşmesine baktım göğün morarmış yüzüyle bel vermesine Kızılordu Korosu, Mahzuni Şerif, Kitaro dönemiyorum yüksek volümden kendime bir duvar ördüm sesin içindeki büyüden bir fanus, dokunmak için kendi elime yatıp uyudum, uyumak böyle bir şey açılmak gövdeden kayıkla rüyadan sulara ama uyanmak yok mu? aydınlığa bulanmak çarpa çarpa o etten duvara gidip su içtim bakarak bardağın dibine bir suret çizdim sonra yapıştırdım tenime biçe biçe hafızadaki kumaştan bir yazgı kuruyor her insan kendine Galiba yüzümü yıkıyordum, elim suda eve dönmüş olmakla perişan pencereden kendime baktım: nefes! göğsümde cereyan yapan bir fırtına