Bembeyazdı Sevdam

Canım, can çekişmelerde yokluğundan ötürü Geçen her saniye büyütüyor yalnızlığımı Ve artık bütün kelimeler anlamını yitiriyor bende. Senden başka kimse bilmiyor, yargısız infazlarımı Her an diriliyorsun kan çanağı gözlerimde… Sen öldürüyorsun, ben diriltiyorum özlemlerimi Sabaha karşı tetik düşürüşüm oluyorsun ellerimde, Geride öksüz bırakıyorum iyi niyetlerimi… Yok olmanın içine yürürken çırılçıplak, Yüreğinde unutmuşum bembeyaz sevgimi Senin bende unuttuğun, gülen yüzlerin yanımda Hani suratını cennet bahçesi sandığım gülüşler… Bir de kahkahalarını anımsıyorum kırık camlarda, Kayıp düşerken hayalimden, dudağındaki öpüşler Bembeyaz bir kar tanesi olurdun kara kış ortasında Bembeyazdı sevdan, kapkara bir gecenin koynunda Işıldayan yıldızları sunardın bana gözlerinde, Okşardı yüreğimi en masum duruşun yanağımda… Ne güzeldi ürperişim, rüyalarıma her geldiğinde Sessizliğim kopardı ve sonra çığlıklarım mezarda.