Çıldırış

Geç kalmalara gebe yaşamlara tutunurken, Küçük bir dokunuşun büyüsü değer aklıma… Anlık nefes alabilme telaşlarım koparken, Kapı aralığından gece soyunurdu yarınlara… Bom boş gözlerim, yaşamın anlamını yitirirken Yalana sığınmış hayat düşerdi kaldırımlara. Bir an ruh bedenden kaçar, gider ufuklara Yıllanmış hayatlarda son bulur, son bir atış Bedenden firar aklım, kaçıp gider uzaklara Bu ne bir dua, ne beddua, ne de bir yalvarış Acılarımı sermelerde bir meydanın ortasına, İsyan bayrağı açılır, ruhumda yükselir çıldırış. Korkularımı savuruyorum ellerimle akşamlara, Sonra birer birer deliliğe satıyorum onları… Öfkeye durmuş, deli kanlar atarken damarda Kanamaya başlıyordu, darp edilmiş yaraları Ve sonra acılar dökülüyordu gözlerden usulca, Yine soluk soluğa, eli sopalı vicdan yoksunları. Tuzaklarla dolu bir yol buluyoruz önümüzde, Sahte mutluluklar toplanıyor kapış kapış… Gerçekler vurulur, acımasız ellerle yüzümüze Yaşamak dediğin kazananı olmayan bir yarış… Yine de hırsa kapılıp ezeriz, ezileni gücümüzle İçimde kopar, karşı koymanın verdiği çıldırış. Şimdi bir şizofren gibi, yarım aklım ziyanlarda Ancak bir yarısını, yıkıntılardan kurtarabildiğim Onu da heba ediyorum, boş gönül kuyularında Bir süre sonra yalana çıkıyor,doğru bildiğim… Alıp aklımı gidiyorum şimdi hırçın dalgalarla, Baktım ki aklım ziyanda, çıldırmaları sevmişim.