Çiğdemler

belirir kara geceler, Dört bir yanını sarar sonsuz hüzün… Bir umutla uzanıp araladığın perdeler, Ayrılır, ayrılık olur iki yanımda hasret kalır Sevgilinin kokusuydu oysa çiğdemler Yüzündeki anlık endişeler, Karışır zaman zaman gülüşüne… Gözlerinden dudaklarına düşenler, Neden olabilir miydi ki gidenin dönüşüne, İçinden zehir akıtır yalnızlığa, çiğdemler Güze kapılmış üşümekte eller, Isıtırdı elbet, karakış ortasında güzel yüzü Gözünü, gönlünü bırakıp da gidenler, Sarı güneş ardından, alıp da döner güzü Güz de bahar saçan çiğdemler Son nefesin anlamıdır gitmeler, Sorularla bitirirken ömrünü… Bir gün batımında, son bulur beklemeler Mosmor gelinliklere dolanmış kır düğünü, Son nefesinde bile elinde, çiğdemler