Gül Bahçelerim

Bu gece yağmur olanca hızıyla, yağıyor şehre Sokak başlarını tutmuş hüzünle ağlıyorum, Aşk kopacaktı bir adım atabilsem öteye… Oysa bin yürekle her sabah koyuluyordum, Yağmur sabahları, gül bahçemde ki gülbange. Beni o an sarıp sarmalardı, gül sevmelerim Sarardı ve hiç bırakmayacak gibiydi hasreti, Yüzüne sürgün yüzüm, kırmızıya çalar ellerim Yedi tepenin yegâne gülü çalmalar da fikrimi, Aşkın bana geldiği gün güldü, gül bahçelerim. Bir vakit, deniz aşırı yerlere uzanır gözlerim Can yakıcı gül kokularına adarken ömrümü… Oysa bilinmezdi, düşerine ansızın gelişlerim Usulca çalmalı grubun rengi gözümü, yüzümü Gönül gözümde duruyordu işte gül bahçelerim. Nasıl da açılıyordu yüzünde, bütün sevinçlerim Nasılsa bilemezdi, göremezdi aşka akan yaşı… Bir zil sesi kadar yakındı, gün aşırı beklemelerim Ben senin aklıma düştüğün o gün, sevdim aşkı Aldı koynuna, kokusunu sundu, gül bahçelerim. Varlığını bilmek nasıl mutlu kılabiliyorsa beni, Bazen de yüreğime saplanıp, kalıyordu dikenleri Her gülüşünde, bembeyaz incilerle dolar düşlerim Düşüncemi elimden aldı, gül yüzlü kızın düşleri Beni gülüşüyle alıp götürdü aşka, gül bahçelerim.