Bir Bilsen

Kalbim dört bir yanından kanamakta, Dertle dolu olduğumu bir bilsen! Seni her arayışımda, telefonu yalnızlık açmakta.... Kelimelerim boğulmakta, ırmakta. Bir gülüşünü bana göndersen... Ne olur sanki, canım desen, aşkım desen? Ben, aşkım, yalnızlığım ve bir de sen... Birlikte gülüşsek... Dertlerimizi bölüşsek... Yürüsek şu hasret kaldırımlarında. Yan yana, omuz omuza büyüsek. Hasret yollarına birlikte düşsek. Yediklerimin tuzu yok, ağzımın tadı yok, gülüşlerimin içtenliği yok. Sana, tuz gibi, su gibi ihtiyacım olduğunu bir bilsen! Ellerim nasırlı, ellerm yalnız. Bakışlarım derin, dalgın, yorgun. Yüreğim üşümekte yangınlarda. Mazinin yorgun ıslıkları dolmuş kulaklarıma... Sağır edercesine bağırmakta. N'olur siz bari susun! Bu kaçıncı boyayışım solgun hayallerimi? Bu kaçıncı uzatışım ellerimi?.. Tutuversen ne olur sanki serçe parmağımdan? Yüreğimi avutmaktayım o eşofmanlı fotoğrafınla. Fotoğraftan çıkıverip, sol yanağıma sıcacık bir bûse konduruversen! Yüreğim zincirli, yüreğim biçâre, yüreğim sensiz. Kalbimin sende kaldığını bir bilsen! Sensizliğin göz yaşlarını doldurmuşum kelimelerime. Bir gün geleceğini bildiğim için... Son mısralarını eksik bırakıyorum şiirlerimin. Hep kopuktur duygularımın bir tarafı... Solgundur her gülümün bir yaprağı. Yavan gelir "Küçücüğüm" şarkısı, İbrahim Erkal'ın... Sanki bir notası eksiktir sensiz dinlerken. Yüreğim kanamakta taa derinlerden. Bu şiiri ve tüm şiirlerimi... Yalnızca sana yazdığımı bir bilsen!.. Bilebilsen keşke...