Tükenen Kelimeler

Etrafı kaplamış yalnızlığım bu gece, Yayılmış geceye, yüreğimin karanlığı. Çiseleyen yağmura inat, kucaklıyorum yorgun hayallerimi. Ne defter halden anlıyor, ne dalgın kalem, Islandı bakışlarım sağanaklarda yok bir şemsiyem. Uzatsam, kim tutar ki bu ellerimi? Kelimelerim tükendi bu gece bilmem ki ne desem? Hayâlin üşüyor soğuk bakışlarımda, Geçmeyen saatlerle dost olmuş gece. Umutsuzluğun çiçeği açmakta yüreğimde, Beslemekte kendini göz yaşlarımla. Hani, beklerdim ya seni köşe başında, Haberin bile olmazdı beyaz gölgemden, Olsa da umrunda olmazdı zaten. Oysa her saniye seni çağırmaktaydı bu kollar... Gelmeyeceğini bilse de beklemekteydi seni 16.45 'lerde. Her neyse, takma söylediklerimi sen, boşver... Kelimelerim tükendi bu gece, bilmem ki ne desem? Bir tatlı bakış bile yeterken herşeyi anlatmaya, Hapsettim duygularımı yarınlara, Sana, hep söylemek istedim sevdiğimi, ama... Ya vakitler bana uymadı, ya da ben vakitlere.... Kelimelerim tükendi bu gece, bilmem ki ne desem? Bu doludizgin yüreği, bilmem ki kime desem?