Duvar Saati

Bir başka karanlık bu gece Çığlıkların dili kopmuş, sağır duygular Her zamanki gibi karamsarlık Ne başka türlüdür bu yalnızlık? Duvardaki saatin sesi tokatlıyor ümitlerimi Ellerim olmayan ellerini tutmuş Hırs vermiş bakışların, Şimdi...şimdi titreyen bir yumruk alnımda... Karanlık odama sinmiş kokun bütün dişiliğiyle Kapıda, duvarda, her yerde gözlerin Gözlerin...incecikti, ela... Bana bakardın Beni görürdün Dokunur, öperdin birde... Nerdesin, nerelerdesin Belki fırında kıvılcım gibi parlayan evlerin birinde Yada bambaşka bir yerde, bambaşka bir şehirde... Duvardaki saatin sesi tokatlıyor ümitlerimi Perdeden yüzüme yansıyan sokak lambasının ışığı Belki, bir umut Ansızın çıkıp gelecekmişsin, Dönecekmişsin dağınık saçlarınla Saçların... Uzundu, tutardım, okşardım, koklardım birde Duvardaki saatin sesi tokatlıyor ümitlerimi Alıp götürüyor beni uzak yerlere Yağmur yağan dağlar Karanlık çöken vadiler Ay tutulması gibi tutuluyor yüreğim Ağlamak mı? Ağlamak... Dizlerine uzanıpta güzeldi Annesine muhtaç çocuk gibi gözlerine bakarak Dalarak güzelliğine, İçerleyen nefesle adını sayıklayarak Bir baykuşun tafrası yankılanıyor sokakta Uzak yollardaki arabaların sesleriyle diriliyor, Hayalinle perdelenen bakışlarım Bir an meçhullerden çıkıp koşmak istesemde Bir yıldız ulaşılmazlığında, Beraber yürüdüğümüz kaldırımlar Ağaçlık, loş ışıklı, Defalarca öpüştüğümüz kaldırımlar... Duvardaki saatin sesi tokatlıyor ümitlerimi Seninle geçen her saniye bir masal gibi şimdi En başından başlıyor ilk tanıştığımız an İlk utanışın seviyorum derken Gözlerime bakamayışın Her güzelliğin zirvesinde omuz omuzayken, Ansızın habersiz gidişin... Tablada söndürdüğüm son sigaram Son gözyaşlarım ıslak kağıtda Son hayalini kuruşum Seni son özleyişim Kapıya bakıp son bekleyişim Duvardaki saatin sesi tokatlıyor ümitlerimi Ağırlaşan başım düşerken Biliyorum... Bir yerlerde sabah oldu bile Çoktan oldu sabah, çoktan...