Sis
M Mustafa Taştemel
0
Altın Yaprak
Sis çoktsn çökmüştü,
Vapur iskelesindeydik,
Ve gün doğumunu bekliyorduk,
Belki onlarca kişiydik,
Arkadaşım Eşref ufaktak başlamıştı nağmelere,
Elinde mızrap'ı,
Gözlerinde kaç yılın hasreti.
Sis çömüştü,
Gün doğumunu bekliyorduk,
Saat çoktan güneşi gösteriyordu,
Heryer karanlıktı,
Heryer soğuk,
Omuzlarımızda birer serseri bulut geziniyordu.
Sanki Beykoz yanıyordu,
Biz yanıyorduk,
Hayallerimiz yanıyordu nağmelerle bir,
Eşref ağırdan çalıyordu,
Parmakları donmuştu,
Arada bir ellerini ovuşturuyordu.
Sis çökmüştü.
Hava soğuktu,
Yaşamak duygusu çürümüştü,
Deniz çürümüştü,
Tüm balıkları ölmüştü,
Bir Eşref vardı bir ben,
Ağırdan çalıyordu,
Çaldığı herşey bana seni hatırlatıyordu,
Gözlerim boşluğa bakıyordu,
Hayaller ölümü andırıyordu.
Sis çökmüştü,
Vapur iskelesindeydik,
Deniz bir durgundu, bir kabarıyordu,
Gün doğumunu bekliyorduk,
Güneş bir türlü doğmuyordu,
Omuzlarımızda birer serseri bulut geziniyordu,
Ne yapacağımızı bilemiyorduk.
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş