med-cezirlerin içinden bana gel dokun çiçek açsın gözlerin güz yağmurlarıyla ıslat yüreğini bir kuşun kanadına sar gamzelerini…
Müştehir Karakaya (Şair-Yazar) 1962 Bulanık/Muş doğumlu. Cağaloğlu’nda yıllarca basın yayın alanında çeşitli yerlerde bulundu. Dergilerde çalıştı, yayın yönetmenliği ve yazı işleri müdürlüğü yaptı. Birçok sanat-edebiyat ve kültür dergilerinde yazdı. İstanbul’da Kardelen dergisini kurdu ve dört yıl boyunca bu dergiyi çıkardı. 1995 yılında Van’a yerleşti. “Hazan” sanat edebiyat dergisini kurdu, uzun yıllar bu dergiyi yayınladı. Daha sonra Vefa Taşdelen ile birlikte Beyaz Gemi sanat ve kültür dergisini yayınladı, 2011 Van Depremine kadar. Yurt içinde ve Van'da çıkan sanat, edebiyat, kültür dergilerine katkı sundu, sunmaya devam ediyor. Çok sayıda şiir, roman, öykü, deneme kitabı bulunmaktadır.
- Eserlerinden bazıları:
Şiir
- Gece Sağanakları (toplu şiirleri-ilk 8 kitap)
- Zaman Gergefinde Kitabeler (toplu şiirler-9 kitap)
- Canana Şiirler
- Canın Notasız Son Şarkıları
Deneme
- Erguvanî Yazılar
- Şuuraltı Notları
Öykü
- Burada Deniz Vurgun
- Üç Yağmur Masalı
- İçinde Eylül Biriktiren Kadın
- Düş Zamanı Öyküleri
Roman
- Ay Karanlıktı
- Yurdunu Arayan Ölüm
- Savunma
- Mazlum Halepçe
- Tuşbanın İncisi Semiramis
- Tuşba Yolunda
- Dört Şehir Dört Kapı
- Hattuşaşlı
Günce
- Bilgenin Günlüğü
Müştehir Karakaya şiirleri
kadrimi ve sabrımı biledim veyl ettim geceye ve sen ey beni yakıp yıkan ne bildin gözlerimdeki utkuyu…
gece sağanakları -ı- gecenin iplerini çektim artık barış taraftarı değilim…
bulutları yere indiren puslu şehirleri sevmek yeniden yağmur en çok nisanları sever her gün bir gölgenin cenazesi…
bir cürmün neticesi titretti saltanatı bir nefesin âhı çok, veremem kefareti sanki bahar devleti fezadan yağdırılır…
I. gönlüm asi bir küheylana binip atlıyor şehirleri göğsüme bir yumruk gibi indiriyorum geceyi…
önce insan bilmelisin attığın her adımı ayakkabıları yırtık bir adamın adımlarına bedel bir insanlığı de ki bir başına bir adamı soyamaz kimse…
ağlama bebeğim saat onikiyi vuracak soldurma gözlerinde açan çiçekleri bak sana bir nehirden beyaz köpükler sunayım…