Ses Perçin Tutmaz

önce insan bilmelisin attığın her adımı ayakkabıları yırtık bir adamın adımlarına bedel bir insanlığı de ki bir başına bir adamı soyamaz kimse içinde birden çok canavar yoksa yoksa kayıtlara geçmiş bir sesin ahengini çarnaçar tüketmek delil olarak bir dram yaratmak için bile olsa hadi sen yenilemedin kendini diyerek balçık ve kilden bir denek sesinin sesime ulaştığı demde mecburi yıkılıştan daha çabuk silerek bir abide gibi dimdik duruyorsun sesin var sesler içinde mayanda toprak kalmışsa biraz insan olarak kalmak isteyişinden nefesin nefesinden ince bir damar çekilse ensenden be hey insanlığın vahşi yavruları kedinin aslana hırlayışı gibi yoksulluğun içimizdeki sesi nereye gitse perçin tutmuyor bir tapınaktan öbür tapınağa çünkü ses büyütse de adımlarını en sonuna kuşkuyla bakışıyor şimdi gel yırtık ayakkaplarımı yamala ıslak ayaklarım perçin tutmayacak nasılsa Ocak'07