Dillidüdük - 3

görebildiği yere bakıyor gözlerim bir upuzun gidişe fiyonklar gibi pabuçlarını kuş uçumu mevsimler geçerek açık penceresindeyim dünyanın, cereyana tutulmuş imgesi çıkmaz sokak lehvalarında sırıtır yüzüm kılık değiştirmiş ele avuca sığmaz umut geceyse en hayırsız hısmımız, şaşı bakar yıldızlar şafak ürpertilerle serin sularda sınarken kendini bir kelebek gibi kozasıyla sınırlar ömrünü yaşam ölümün beşik kertmesidir palavradır teneşirlerde paklanmak palavradır annesiz ninnilerin dilde ukteliği yağmalanmış ağıtlar şarkı olmaz bilinsin bilinsin çingeneler ağlamaz ya da son konuşması kurbanın ilmeğiyle burkar aklını celladın takma adlarda ıtırlanan bir gül sürgünündeyim deniz, çocukluğumun dinmez hıçkırığı annemi çok küçükken öldürdüm, infazına şiir dizdim anıların babam gurbet hırkası, peşine yorgun rüzgârlar takar üç dizelik şiiri ardından dünyaya hep şaşkın bakar ey acısını tıpışlayan hayat ey zılgıt yorgunu dağların kesilen ağacına ağlayan kaval o intihar düşüncesini kumla ovan "imgehan" pustluğun çığırından çıktığı tarihteyiz her ömür biraz talan, her sözcük biraz da yalandır bu, sonuncu rüzgâr abdestidir bu son ışıltısıdır yıldızların bir avuçluk gece tükenir ayvanlarda şimdir sakarca atılır naralar gök tepsisinde soyunur, son çengisine durur gün halayda ödünç mendil gibi sallanır hüzün