Çıkmaz Sokak

bir kuş öter durur maviye biçimli kıvrak dudakları terler uysal'ın soylu acılar birikir, incinmiş aşk soneleri uyum diyorlar, rüzgarlarla dost olmak uyruğunu unutmamak, yaralarını gizlemek bir taksi çevirip adres sormak bir mülteciye üşüten bir aşk neye devadır uysal bir keklik sesini sığdırdıkça kafeslere öykünürken ağaçlara kuşlara, bir baş dönmesi acıyı yaraşır kılmak, uzak sesleri hatırlamak bir ninniyi hep aklında gezdiren yorgunluğu seyyahın orda burda unuttuğumuz anılar mıdır mutluluk bak şurası karagümrük, en yoğun gırnata sesi varın gençliğimizin rüzgarlı kokusuna sığının sarkıtın ayaklarınızı suyun yorgun sesine işte huysuz bir ömür bıraktım size samatya'da serseriydi kordon'da efendi körpe bir yürek bıraktım hırpalayınız rüzgarlar uçurdum, tekinsiz şarkılar bıraktım bir kadın şu sokağı tedbirsiz geçiyordu onu karşıladım neyleyim bilemedim boynumda kamaşan akrebin kıymetini turası silinmiş bir yüz neye devadır uysal allahaşkına ülger dilli şarkılar söyle incinmiş kar sesleri bıraktım ardımdan, neyleyim vurgun yediğim sokaklara şiir diyorum bir yağmur sesi olarak varsın, fesleğen fısıltısı çığlığı kendini yoran bir garip kavak bir albatros, hiç konmamış ki dalına ahir zamanların uslanmaz kızı 'uysal ablam' benim bak burası da izmir en yoğun imbat sesi gecenin kiri dökülür, çıkar foyası tekinsiz aşkların üşüyen bir mısra gibi kalır adımız hala ürperen bir ten gibi günlerim hala seğirir durur gözlerim, neyleyim incinmiş bir gül bıraktım ardımdan vurgun yediğim kadınlara şiir diyorum bak, yeryüzü havar kızların boynu kuğu nereye saklanayım ellerim uysal hangi uzaklığa gözlerim ömrüm yorgun bir sardunya sesi