شمارهٔ ۱۷۵

س سیدای نسفی
0 Altın Yaprak
در گلستان بی تو اشک از چشم بلبل می چکد رنگ و بو می گردد و آب از رخ گل می چکد مرغ دل را کشته ای امروز پنهان کرده ای خون این صید از دم تیغ تغافل می چکد زلف مرطوب که امشب داده آبت ای نسیم شبنم آشفتگی از شاخ سنبل می چکد از تردد پا کشیدن حج اکبر کردن است آب زمزم از لب جام توکل می چکد از دهان خامه هر شب سیدا آب سیاه تا سحر در حسرت آن زلف و کاکل می چکد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.