شمارهٔ ۱۷۶

س سیدای نسفی
0 Altın Yaprak
بر سرم روزی که از زلف تو سودا گل کند حلقه زنجیر را در پای من سنبل کند مهربانی می کند هر کس شکستم می دهد بر سر من پا گذارد جای چون کاکل کند در جوار بزرگان یابند خوردان تربیت بید مجنون در گلستان سایه بر سنبل کند شرط معشوقی دل عاشق به دست آوردن است سینه را گل وا برای خاطر بلبل کند دست او از شانه می سازم جدا با زور آه بعد از این مشاطه گر بازی به آن کاکل کند سیدا معشوق من از بس که عالی مشرب است مهربانی بیشتر با عاشق بی پل کند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.