شمارهٔ ۱۸۹

س سیدای نسفی
0 Altın Yaprak
شمع با آتش مدارا تا قیامت می کند صحبت دیر آشنایان استقامت می کند سفره خود هر که اینجا پهن می سازد چو صبح بر سر خود سایه بانی تا قیامت می کند خون صیادان بلبل هست چون شبنم حلال باغبان از دفتر گل این روایت می کند گل بگو بیهوده می ریزد زر خود را به خاک آشنایان عندلیبان را ملامت می کند شمع می آید سوی فانوس با چشم پر آب مشهد پروانه را هر شب زیارت می کند می شود از بانگ گوشم زنگ گردون پر صدا از لب او غنچه گل گر حکایت می کند یاد خال او مرا بی تاب دارد چون سپند شمع را نازم که چون در بزم طاقت می کند می زند بر گردنش محراب شمشیر از دو رو بی خیال ابرویش هر کس که طاعت می کند شکوه همیشه عاجز نمی باید شنید دشمن از کوتاه دستی ها شکایت می کند بر مزار بی کسان شمعی که روشن می شود بر سر خود باد را دست حمایت می کند تنگ چشمان را به نعمت سیر کردن مشکل است مرد می دانم که موری را ضیافت می کند دری روی سایلان هر کس که بندد سیدا خانه خود را به دست خویش غارت می کند

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.