شمارهٔ ۲۱۳
س سیدای نسفی
0
Altın Yaprak
تا به زلف خویش خوبان هم نشینم کرده اند
تیره بختان شهریار ملک چینم کرده اند
ماتم فرهاد و مجنون برد بیرونم ز شهر
داغ های لاله ها صحرانشینم کرده اند
نوخطان دامان زلف خود به دستم داده اند
حین ناکامی برون از آستینم کرده اند
در گلستان گرچه همچون غنچه جایم داده اند
پای در زنجیر از چین جبینم کرده اند
سیدا این آن غزل باشد که صوفی گفته است
همچو میل سرمه خاکسترنشینم کرده اند
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş