شمارهٔ ۳۳۱

سربلندان جهان را نام احسان است و بس سرو را در بوستان قد نمایان است و بس خانه این قوم را چون مسجد آدینه دان زینت قالین شأن پیش ایوان است و بس گر روی در خانه ایشان پشیمان می خوری خوردنی در خانه ایشان پشیمان است و بس پاره می سازند جیبت چون طمع سازی لباس حاصل از پوشیدنی چاک گریبان است و بس مجلس عالی ایشان را تماشا کردنیست کاسه آبی و گاهی پرچه نان است و بس نیست فرقی در میان مردگان این گروه امتیازی گر بود این قوم را جان است و بس می خورند آبی و می کاوند دندان گوییا خوردن ایشان همیشه آب دندان است و بس سیدا در خانه اهل کرم ارباب جود گر بود گفت و شنودی منع دربان است و بس