شمارهٔ ۴۸

ای خاکمال سرو روان تو آب ها موج کناره کرد فریبت سراب ها فانوس سد ره نشود نور شمع را کی می شوند مانع حسنت نقاب ها چشم تو را به خواب ندیدند مردمان با آنکه رفته اند به یاد تو خواب ها ای موج آب خضر کجا می روی که باز افتاده است بر رگ جان اضطراب ها عمری ست ناله ها رگ و پوست می کنند مطرب چه گفته است به گوش رباب ها از بس که در قلمرو فهم امتیاز نیست شد زیر مشق ما ورق انتخاب ها مغرور سیم خود مشو ای چنگ عاقبت بر گردن تو کنده شود این طناب ها نزدیک آمدست که یاران بنا کنند دیوارهای میکده را از کتاب ها پیش دهان یار زبان لال می شود بیهوده رفته ایم به خود سر حساب ها می کرد یاد سوختگان چشم مست او افگنده اند نعل در آتش کباب ها گفتم غبار خاطر دل شست و شو دهم پر شد ز خاک کاسه چشم حباب ها روی دلی ز ماه جبینان ندیده ام گرمی نمانده است درین آفتاب ها دوران مرا به هوش نیاورد سیدا شد مستیم زیاد از این احتساب ها