شمارهٔ ۵۰۹

س سیدای نسفی
0 Altın Yaprak
پنجه ام هرگز نرفته بر در کاشانه ای نقش پای من ندیده آستان خانه ای دامن زلف تمنا کی به چنگ آید مرا نی زبان گفت و گو و نی اصول شانه ای ساغر خود می برم پیش حباب از سادگی تر نمی گردد ز دریاها لب پیمانه ای بر در ارباب دولت نیست غیر از گردباد پشه ای بیرون نمی آید ز مهمانخانه ای جود حاتم بر زبان سایلان گر بگذرد می رسد در گوش این دون همتان افسانه ای ای ز خود غافل مکن از اهل دنیا آرزو کل دهند این طفل طبعان سنگ بر دیوانه ای در دهان مردم غافل زبان هرزه گوی جغد بی بالی ست افتادست در ویرانه ای می روند آش خدایی گفته اهل روزگار گر برآید دود آهی از درون خانه ای خوشه چینان خرمن ناموس را آتش زنند از دهان مور اگر ناگاه افتد دانه ای سیدا پا از بنای خلق کوته کرده ام می نماید پیش چشمم آسمان ویرانه ای

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.