شمارهٔ ۱۸۹
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
دلم ز مهر تو چون ذره در هوا گردد
تنم به کوی تو سرگشته چون صبا گردد
مرا تو جان عزیزی جدا مگرد از من
روا مدار که جان از تنم جدا گردد
اگر تو گوی گریبان چو غنچه بگشایی
ز شوق پیرهن صبر گل قبا گردد
تو گنج حسنی و زلف تو همچو مار سیاه
مسلسل است مباد که اژدها گردد
در آب دیده شناور شدم چو مردم چشم
مگر خیال تو با دیده آشنا گردد
اگر به چشم من آید خیال تو چه عجب
شنوده ام که پری گرد چشمه ها گردد
حباب وار اگر سرکشد ز ما ناصر
ز سر چو باد غرورش برفت ما گردد
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş