شمارهٔ ۱۱۰

یار اگر در دیده پنهان است پیدا در دل است گر به صورت می کند دوری به معنی واصل است من به سر آیم به سوی او چو آب آشفته وار گر نیاید سرو ما شاید که پایش در گل است من چو سروم ایستاده پیش او بر یک قدم او چو شاخ یاسمن هر دم به سویی مایل است پرده تن را به آه دل بخواهم سوختن زانکه او اندر میان جان و جانان حایل است سر پنهان است حق را با دهانت در میان هر که واقف نیست از اسرار حسنت غافل است تو مرا جانی و من خود را چو قالب دیده ام گر جدایی بر تو آسان است بر ما مشکل است نیست ناصر را به عالم جز وصالت حاصلی هر که را حاصل نگردد وصل تو بیحاصل است