شمارهٔ ۳۹۰
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
رخت را نور بخشیدن میاموز
لبت را باده نوشیدن میاموز
چو راندی از مژه بر حلق من تیر
مرا بر خاک غلتیدن میاموز
مده فرمان ز غمزه چشم خود را
به ترکان تیر باریدن میاموز
مپیچان زلف را گر می بری سر
به مار خسته پیچیدن میاموز
مکن تحسین شب بیداری من
به پیکان خورده نالیدن میاموز
مگو سر نه به خواری زیر پایم
شمن را بت پرستیدن میاموز
رسان از خاک پایش بر من ای باد
ولی بر دیده مالیدن میاموز
اگر چه من خطاها می کنم لیک
تو چشمت را خطا دیدن میاموز
سوی ناصر مکن با لب اشارت
مگس را شهد لیسیدن میاموز
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş