شمارهٔ ۴۶۴
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
بر فلک شب همه شب دیده از آن می دوزم
که به مرغان سحر ناله همی آموزم
همچو شب تیره دلم وز اثر طالع بد
هیچ طالع نشود مهر جهان افروزم
می زنم چشم و ستاره ز نظر می بارم
می برآرم نفس و شمع فلک می سوزم
روز من بی تو چو شب گشت و نمی دانم هیچ
تیره تر ز ین دو کدامست شبم یا روزم
گر ز ناصر لب تو قیمت بوسی طلبد
چنگ بر دیده زنم زو گهری اندوزم
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş