شمارهٔ ۵۰۸
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
چون همنشین ماه نگردم بر آسمان
آن به که همچو گرد نهم سر بر آستان
با آنکه تیر چرخ ز من سهم می خورد
چون قوس پشت من بود از غم گران
اقرار عشق کردم و انکار عاقلی
کز عشق در یقینم و از عقل در گمان
چون آب دیده نقش خیالت لطیف گشت
چون باد یافت بوی نسیم تو شد روان
ای تن چرا تو غافل و فارغ نشسته ای
نشنیده ای که عزم سفر جزم کرد جان
بیچاره تشنه ای که رسد جان او به لب
دلبر به محمل و دل و جانش به کاروان
ناصر چو گرد در عقبش می رود به سر
با دوست همچو باد اگر نیست هم عنان
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş