شمارهٔ ۶۲۳
ن ناصر بخارایی
0
Altın Yaprak
از روز ناتوانی اندیش تا توانی
می نوش با جوانان در موسم جوانی
با پیر دیر گفتم کز دیر چیست حاصل
گفتا که با دو همدم یکدم به شادمانی
ساقی مسیح باید تا می حلال گردد
کز دست خضر باده هست آب زندگانی
باور مکن که دانی احوال جام جم را
تا از خط پیاله یک حرف بر نخوانی
گر لذتی ز عمرت در کام جان رسیده ست
باید که یک نفس را بی ذوق نگذرانی
چشمم بود به رویی گوشم به راه اما
بر راه ارغنونی بر روی ارغوانی
ناصر اگر فنا شد بادا بقای جانت
باقی ست وجه باقی باقی جهان فانی
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş