شمارهٔ ۱۳۹

مقام عشق مهرویان دل پردرد می باید دل پردرد جانبازان ز هستی فرد می باید طریق عشق آن دلبر به بازی کی توان رفتن ره مردان مرد است این در این ره مرد می باید دل و دامن ز آلایش نگه دار ای دل عارف که از زنگ آینه صافی و ره بی گرد می باید چو شمع ای عاشق آه گرم و روی زرد حاصل کن که عاشق را سرشک گرم و آه سرد می باید نشان عاشق صادق رخ زرد است و سوز دل ز عشقش سوز دل گر هست روی زرد می باید به خواب و خور مشو عاشق چو حیوان گرنه حیوانی که انسان چون ملک فارغ ز خواب و خورد می باید ز خار فرقت ای بلبل منال امروز و دم درکش ز باغ وصل گل فردا تو را گر ورد می باید دم سرمای دی گرچه چمن را کرد افسرده برای نوبهار و گل زمان برد می باید مگو در عشق آن دلبر که خواهم کرد جان قربان دل این کار اگر داری حدیث از کرد می باید بیا با مهره عشقش دو عالم را بباز ای دل که عشق پاکبازان را از این سان نرد می باید نسیمی را به درد خود دوایی بخش و درمان کن که جان دردمندان را همیشه درد می باید