شمارهٔ ۱۹۶

ما حاصل از حیات رخ یار کرده ایم عهدی به یار بسته و اقرار کرده ایم منصور شد ز دولت عشق تو کار ما بردار سر که عزم سر دار کرده ایم ما ملتفت به زهد ریایی نمی شویم زان رو به کنج خانه خمار کرده ایم صوفی به زهد ظاهر اگر فخر می کند آن فخر ننگ ماست کز او عار کرده ایم ما را عصا و خرقه و سجاده گو مباش ما ترک بت پرستی و زنار کرده ایم چون حسن یار تا ابد است از خلل بری عهدی که با محبت دلدار کرده ایم هردم به بوی وصل جمالش هزار عیش با محرمان صاحب اسرار کرده ایم بگذر ز زهد و زرق که ما این معاملات در خانقاه و مدرسه بسیار کرده ایم هرکس طلب کنند مرادی نسیمیا ما اختیار از همه دیدار کرده ایم