شمارهٔ ۸۱

ع عمادالدین نسیمی
0 Altın Yaprak
احوال درد ما بر درمان که می برد وین تشنه را به چشمه حیوان که می برد غرقم در آب دیده گریان و خون دل وین ماجرا بدان گل خندان که می برد ما ذره ایم در خم چوگان زلف دوست تا گوی وصل آن مه تابان که می برد ای دل اگر نه جذبه فضلش مدد کند زین بحر بی کرانه به در جان که می برد کس در محیط عالم عشق آشنا چو نیست یارب سلام قطره به عمان که می برد فرهاد بیدل از غم شیرین هلاک شد این قصه را به خسرو خوبان که می برد رند فقیر بر در میخانه گنج یافت این مژده را به گوشه نشینان که می برد جان می دهم به دوست از این مور تنگدل پای ملخ به نزد سلیمان که می برد پیغام ذره ای که به خورشید قایم است نزدیک آفتاب درخشان که می برد خون شد ز جور خار دل ریش عندلیب زان عاشق این خبر به گلستان که می برد چشمش به عشوه خون دل مردمان بریخت زان شوخ فتنه داد به سلطان که می برد یارب گر آب دیده نباشد رسول ما پیغام ما به سرو خرامان که می برد صبح وصال اگر ننماید ز غیب روی شام شب فراق به پایان که می برد جز وصل چاره ساز تو بیمار هجر را دارو که می فرستد و درمان که می برد ما می گزیم دست به دندان ز حسرتش تا کام دل از آن لب و دندان که می برد دادی به زلف کافرش ایمان نسیمیا آری ز زلف کافرش ایمان که می برد

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.