Gölgesi

--Suat Derviş'e-- Ağlasa da gizliyor gözlerinin yaşını Bir kere eğemediğim bu kadının başını Kaç kere sürükledi gururumu ölüme Fırtınalar yaratan benim coşkun gönlüme Cevapları öyle heyecansız ki onun, Kaç kere iman ettim hiçliğine ruhunun Kaç kere hissettim ki, yine bu gece gibi Güzelliğin önünde dolup çarpmalı kalbi Ne mehtabın aksine yelken açan bir sandal Ne de ayaklarında kırılan ince bir dal Onun taştan kalbini sevdaya koşturmuyor Bir çiçeğin önünde bir dakika durmuyor Dönüyoruz yine biz uzun bir gezintiden Gönlümün elemini döküyorken ona ben O bana kendisini gülerek naklediyor Bilseniz mavi boncuk nasıl yaraştı diyor. Ya bu kadın delidir yahut ben çıldırmışım Ben ki bir çok kereler kırılmışım, kırmışım Ömrümde duymamıştım böyle derin bir acı; Birden onun yüzüne haykırmak ihtiyacı Alev alev tutuştu yangın gibi Bir dakika kendimin olamadım sahibi Hiç olmazsa hıncımı böyle alırım dedim, Yola mağrur uzanan gölgesini çiğnedim!"