Kuşbakışı Hasret

çok rüzgarlardan süzülerek seni görmek için yolların bakışsız dağların üstünden karınsız ovaların, çatıların, bacaların üstünden seni boşluğun büyüsüyle çekip gidiyorsun, peki gelen kim tarçınıyla yaprakların şarap şişesi hatıra uzak şehirlerin kokusu ormansız rüyaların üstünden seni ömür ışığı ne hayal ne gün değil dilin acısı mı gördüğüm sahneler kıyılar uzayan anlamsızlıklar hiçliğin gölgesi nereye kadar kapısız umutların imkansızın kırık dalgaların üstünden seni çok rüzgarlara karışarak elinde defter kareli mini etek çadırlardan, bungalovlardan, otel odalarından seni çekip gidiyorsun, peki bagajlar dolusu anıyla hapis, hayal, kördüğüm karanlıklar alev alan yanan yeşilden, kirlenmemiş beyazdan ve insafsız kırmızıdan seni özledim 'ölüm adil, ölüm adildir' mi dedin? adalet yalan gülüm adil olan ölüm değil ben, hala ölmedim