شمارهٔ ۲۹۰

چرخ پرویز نیست آتش بیز نه ممری درو نه جای گریز شفقش خون مردم دانا افقش ساغری ز خون لبریز هر طرف می برد هراسانم قهر مریخ با بلارک تیز خبرم نیست تا کجا کشدم نتوان کرد از قضا پرهیز در خسک خانه های هندم سوخت یاد صنعان و مکه و تبریز به سلامت کسی نبرد ایمان زین زمین سیاه کافرخیز از مداین شناس و آثارش حسن شیرین و عشرت پرویز ظاهر از بیستون هنوز شود شور فرهاد و شیهه شبدیز از اقامت شدم گرانجان کو طبل شب گیر و ناله شب خیز برد قصب السبق ز من پیری دیر بر رخش می زنم مهمیز کار در دست ما نظیری نیست با قضا نیست هم مجال ستیز