شمارهٔ ۳۴۷

ن نظیری نیشابوری
0 Altın Yaprak
مطرب به گوشم زد نوا از گریه محزون کردمش ساقی به دستم داد می پیمانه پر خون کردمش شد هرکه گاهی همرهم بی خانمان شد همچو من با هر که بنشستم دمی چون خویش مجنون کردمش شد شورش سودای من در هر سرمه بیشتر رامم نگردید آن پری چندان که افسون کردمش بازآ که از شرم گنه سر تا قدم بگداختم کوهی که در ره داشتم از گریه هامون کردمش از اشک و آه نیمه شب زیر و زبر کردم جهان گردون بدی گر کرده بود اختر دگرگون کردمش قربان آن مژگان شوم کز حق آن نایم برون صد زخم بردم وام ازو یک سینه مرهون کردمش سرو چمن را راستی دهقان به ناز آمیخته گر در نظر آمد کجی بر طبع موزون کردمش از داغ مهجوری تو بر دل نشانی مانده بود همچون مه نو دم به دم از مهر افزون کردمش از بس به تلخی در جگر بی یار دزدیدم نظر خون نظیری ریختم وز خویش ممنون کردمش

Bu şiire çeviri ekle ·

Bu şiiri puanla

Henüz puan verilmemiş

Yıldıza dokunarak 1–10 arası puan ver

Yorumlar

Yorum yapmak için giriş yapmalısın.

Giriş yap

Bu şiire henüz yorum yapılmamış. İlk sen ol.

Sana daha iyi bir okuma deneyimi sunabilmek için sitemizde çerez kullanıyoruz. Kişisel verilerin KVKK ve GDPR kapsamında işlenir; hangi çerezlere izin verdiğini dilediğin zaman değiştirebilirsin.