شمارهٔ ۴۷۰

منه به رنگ جهان دل دی و بهاران بین وداع حسن گل و ناله هزاران بین بنفشه خسته و نرگس به خواب و گل در کوچ وفای همسفران اتفاق یاران بین ز پاره جگر خلق خاک آکنده ست ز چاک سینه گل داغ گل عذاران بین بجورخانه دل ها خراب ساخته اند نظر به ملک ندارند شهریاران بین رسیده اند ز اوج سپهر بر لب بام چو ماه کاسته حسن کلاه داران بین جوان و پیر به میدان دو اسبه تاخته اند نبرده گوی سعادت کسی سواران بین زمین مجوی ز بهر سکون که مردارست نشسته بر سر هر کوی جیفه خواران بین درین مسافرت آزاده ای نخواهی دید طریق اهل فنا گیر و رستگاران بین ز آب دیده نظیری گل وفا روید در آن چمن که منم فیض ابر و باران بین