Alisya’ya Ağıt

Bu sana yazdığım son şiir Alisya Yılların ve yolların ardına bıraktım seni Gözyaşımla yıkadım cenazeni Gözlerine ellerimi sürmedim Yemin olsun Yemin olsun öpmedim dudağını Saçlarını koklamadım Ah! Sen öldün Alisya Yüreğimde, özümde öldün Artık gözlerin tuzak değil Gözlerin gizemden uzak Bakışların anlamsız Anlamsız titremeyen dudakların Ellerin kaybetmiş ateşini Gecenin gönlüne gömdüm seni Alisya Yalnız sen değilsin ölen Sırların da, sırlarım da öldü Alisya Yüreğine bıraktığım gül Ruhuna akıttığım tebessümler Gönlünün gözüne taktığım Tek kanatlı kör kelebek Kulaklarına sunduğum sevda sözleri Ve aşkımın soğuk külleri Ölüler anılmaz Alisya Gökkuşağına taktığım yedi renk Ateşe verdiğim güneş Hıçkırıkla aydınlattığım Aldattığım karanlıklar Yüreğimden yüreğine akan pınarlar Ahular, ceylanlar, baykuşlar Ve ölümsüz zannettiğim tüm bakışlar Anılmaz, bir daha anılmaz Alisya Varını yoğunu, herşeyini mezarına koydum Gözyaşımı, hıçkırıklarımı koydum Uykusuz gecelerin sabahını Kanlı sigara izmaritlerini koydum Anılar öpsün dudaklarını Kelebekler elimde değil Ruhumda öldü Alisya Son şiirin sonundayım Alisya Senin sonundayım Ölümün, bitişin sonunda Hayata sondan başlıyorum Alisya Mezarında yalnız bıraktım seni Yine de güller bırakmasın peşini