Bahar ve Çocuklar

bahar damlıyor dallarımdan! gidilmemiş düş diyarlarında, kahkahalara boğuluyor bahar görmemiş ülkenin yurtsuz çocukları. kelepçe deliklerinde, akrep ve yelkovan işkencesinde yürütüyorum; bakışlarımda varettiğim, bakışlarımla varettiğim doğmamış çocuklarımın yüreklerini. bir göz yaşı, bir intihar çilesi ve bir umut! ve bir umuttu düşledikleri yurtsuz çocuklarımın. elâ gözlü bir bahar sardı yoksul ve yoksun ülkenin gönül yamaçlarını. her ele bir buket diriliş, her tele bir türkü, her dile bir şiir, ve her yüreğe bir sevda! duysun kanadı yanmış bütün postmodern kırlangıçlar bahar geldi zamansız ülkenin gönül kırlarına! bahar damlıyor dallarımdan! nice yüz bin umut yüzlü çocuk fışkırıyor parmak uçlarımdan. yanılgısız ve yenilgisiz çocuklar... sürgün saatlerde aşağılanmış kapı deliklerinden yükselen, süngü bakışlı, süngü edalı, göz yaşlarına mahçup bir yeşil soğanı katık eden çocuklar... mavi çocuklar... tepeden tırnağa tırnaktan tepeye süte ekmeğe ve emeğe ve çileye durmuş tomurcuklar! bahar damlıyor dallarımdan nice yüz bin umut yüzlü çocuk fışkırıyor parmak uçlarımdan.