Dardan Düşen Mansur

mezar taşlarından çekip bilinçaltımı gözlerinin mahzenlerine gömüyorum avuntusuz düşlerim düşüyor üşüyen kirpiklerinin gölgesine ve tüketiyor şiirlerimi güz yorgunu kırlangıçlar fahişe tortusu, esmer tenli gecelerde direniş kokulu, kan dokulu bir reddediliş sarıyor sararan ruhumu kara bir gül damlarken bakışlarımdan önce bir adam sonra bir aşık sonra da bir şair ölüyor fahişe tortusu, esmer tenli gecelerde heceler süsleniyor en güzel maskelerle keşkelerle çarparken kanatları kör martıların kıyıya vurmuş şehrin zehre dönmüş zemheri dehlizlerinde dardan bir mansur düşüyor fahişe tortusu, esmer tenli gecelerde