Eylül şiirleri 5

tek düze tümceler yankılanırken hayatımın labirentlerinde bir yıldırım gibi, bir mavzer ateşi gibi düştün bilincimin orta yerine. sarsıldım. eylül, sarı sevda sandalları vurdu rıhtımına ruhumun içimin yaprakları sağa sola savruldu sağaltılmamış sızılar aktı damarlarımdan gecelerce çok çağrışımlı sembolist ölümlerle döndüm ölümden. yoktun. bu dem sarhoşluğum sana dair eylül. olmasa da ellerin avuçlarımda bütün kasırgalarım, öfkelerim dinse de boşluğunda mor öykülerin. sarhoşunum. zehirli nehirler akıyor göz ırmağımda eylül yokuşlarına varıyor yolu intiharlarımın suskun yılkılar yoldaş oluyor dizelerime. içime geçiyor yumruklarım. eylül, göster kendini ne olur şiirinden bir dize, suretinden bir renk. eylül, söylenmemiş sözlerimin öznesi uğruna kentimi yaktığım kendimi unuttuğum yüzü suyu hürmetine kirpiklerine as şiirlerimi ne olur iç çekişlerimi dara çek. ama ne olur göster şiirinden bir dize suretinden bir renk eylül. kendinle tamamla eksik yanlarımı.