Düş Yorgunu

bitmiyor sorgular beynimin gri hücrelerinde bitmiyor tel örgü sınırlarda kanamalarım uçurumlar düşüyor kurşun gibi sözlerden son günlerde yarınlarımız asılıyor kapılar ardında ilmek ilmek sövülmüşlüğümüz çöküyor üstümüze soluğumuz ağır kurşun kokuyor alaycı bir gülümsemeyle geriyorlar zincirlerimizi kocaman demir kapılara kapatıyorlar maviliğimizi düşlerini susuz çorak topraklara ekiyor uzak diyarların ülkesiz çocukları ve acıyla bileyleniyor susmalarımız kan kızıl şafaklarda kelle hesabı ve bir yerlerde bir çocuk doğuyor belki yarınlara