Anadolu

ne karaymış alnındaki kara yazın hiç eksik olmadı kem göz üzerinden dinmedi hiç bin yıllardır akan kanın ne ister bilmem sefil insanlar senden bıkıp yorulmadın kanla yoğrulmaktan can katıp medeniyetler doğurmaktan barışa hasret yorulduk savaşmaktan ne ister bilmem sefil insanlar senden Mevlana çağırdı insanı sev dedi Yunus aşk ile yandı dağ taş gezdi sevgi ektik toprağın biri binledi ne ister bilmem sefil insanlar senden bağrında nice sevda konuklamışsın zulümden kaçanlara kucak açmışsın ozan sana sen türküye karışmışsın ne ister bilmem sefil insanlar senden inanma dostum diyene hiç değilmiş sırtlanlar gözünü üstüne çevirmiş her çağda tek hedefi zenginliğinmiş ne ister bilmem sefil insanlar senden Türk Kürt Çerkez Laz biziz Anadoluyuz birlik olsa düşman yine karşı koruz genç yaşlı farketmez yoluna ölürüz ne ister bilmem sefil insanlar senden