Sevmeler Üstüne Yalnızlık

sevmeler üstüne kurmuşuz hep düşlerimizi yüreklerimizi bildik renklere adamışız hep aynı düşlerin oynak esintilerindeyiz nedense oysa kendimizi iki nefes arasında bırakmışız ah o sevmelerin izdüşümü kuytu sarhoşluğu yalnızlığı hoyratça savuran yürek vurgunluğu bir güzelin ardından salmışız kırmızı umutlarımızı kar yangını hasretlere bırakmışız mutluluğu acıyla kazımışız yalnızlık yazgısını künyemize denizlerin yorgun dalgalarını eş bilmişiz yüreğimize ay doğmamış serin sularımıza bozkırlardan sessizlik dolmuş uykudan evvel zehir zemberek gecelerimize kendine geç kalmışlığın dolar içine gecelerin bırakıp gitmeler alır öpüşmeler yerine dudağındaki hecelerin tüm sözcükler susmalara varır yağmur altında ıslak ıslak içine dolar kimsesiz yenilgilerin zamansız yağmur yağar kentin ışıkları üstünden yalnızlığın çöker ıslak parklara titreyen yüreğinden bir dip not düşersin kuşatılmış yalnızlığınla son kez esmer bir delikanlı yüreğiyle giderken bu şehirden