Gideceğim Elbet

gidişleri hep benim gidemediğim yolculuklara uzanıyor uzaklara çok uzaklara... gidişleriyle tuz tadında sevdalar ekiyorlar güneşin yakıcı ayazına zaman yorgun burada ben yorgun... dinmeyen acılara bakıyor gözlerim kireç kokulu odaların duvarlarında aklıma düştükçe ellerim üşüyor acı tütün düşüyor soluğuma dizginleyemediğim düşlerim fırtınaya dönüyor çığlıklanıyor bir ipin ucunda sessizce kanar yaralarım yüreğimi yakamam sorarsa bir gün gittiğiniz uzak yerler beni de gelecek deyin... gelecek işi var biraz özlemiş deyin... yakınca yüreğini ayaz gelecek ansızın deyin...