Seni Sevmek Yakışıyor Bana

geldiğin gün biliyordum gidişlere gücümün yetmeyeceğini biliyordum cebi boş gidişlere uğramayacaktı yolum zaten hoş durmazdı sevişmelerin titrek tadının üstünde o yüzden eğreti bir bavula doldurdum senden arta kalan düşlerimi sen geldiğinde hadım ettim hoyratca hunharca acımadan Ankara'da bir evin bodrum katında bazen çağırır asi çığlıklarıyla dağlardan dönen rüzgarın sırtında anka kuşuna döner düşlerim zuladan çıkarıp çürük kokulu gülücükleri zemheriye dönmeden pişmanlıklar çeker tetiği vururum kurşun önce yüreğimi kanatır sonra gider düşlerimi bulur arkasından bir garip uzak diyarlara karışır avuçlarıma saklarım kurumamış kanını ardından yüzüme astığım o bakışı da karıştırıp içine bir şarkının bitimi süresince yaşanır biter kimse bilmeden utanmadan yürümek isterim yollarda gidemem aslında gözlerimi gözlerinin üstüne bırakmışken hiç kolay olmazdı terketmek seni seni kendimin üstüne giymişken koyamazdım kimsesiz düşleri senin yerine öyle sevmişim seni demek ki kendime yabancılığım büyümemiş ayışığında tüketmişim çaresizliğimi esmer terinde sürgünlüğümü uzak kentlerde bırakmışım aslında seni sevmek yakışıyor bana biliyorum