Deve

Deveye cilve yap demişler , Daha ayağa kalkmadan , Dokuz dükkan devirmiş... Deve cilveden anlamaz , Belki de hiç oynayamaz ! Ama ve lakin , Müzikten ezgiden çok iyi anlarmış... Hatta bu konuda derecesi bile varmış ; Öyle ki hoş görürse ezgiyi, Geçer karşıdan dinler bakarmış.. Şayet beğenmez ise , Yüzünü bile dönmez , O ezgiyi beğenmez , Sırtını döner duymazmış... Devedeki kin çok büyükmüş.. Akşamaca olanları düşünür , Kinini biriktirir içinde saklarmış ! İşte bu yüzden , Kervancıların heybesinde , Muhakkak eski bir ceketi varmış... Akşam olunca yatmadan, O ceketi devenin önüne atar , Sabah ilk işi ceketine bakarmış ! Deve kervancıya kızgın ise , Önüne konan ceket ya da elbise , Sanki sahibi gibi ... Tekmeyi yiye yiye tiftiği çıkarmış ! Kervancı da korkmadan , Yolculuk için kendi adına, Yeni bir hesap açarmış ! Bu hesaplaşma böylece sürer, Deveyi kinlendirmeyen de , Eskilerini kaldırır dürer, Bir köşeye koyarmış ! Deveyi deve sandık , Ondan da neler öğrendik anladık ! Allah kimseye vermesin kinini devenin , Yoksa örneği bile kalmazdı hiç kimsede , Eski ceketin ya da elbisenin... Aslında insanoğlunun , Kini de böyle mi olsaydı ! Olan belki eski elbiseye olurdu... Boşyere canlar gitmez , Yaşayan yaşadığıyla kalırdı , Kin kusan nefret duyan yürekler , Deve gibi , öcünü alırdı !...