شمارهٔ ۱۳۷
ن نشاط اصفهانی
0
Altın Yaprak
وقت است که تن جان شود و جان همه دلدار
ای خون شده دل خانه بپرداز ز اغیار
تا شمع به راهش برم ای سینه برافروز
تا گنج نثارش کنم ای دیده فروبار
هر یک من و زاهد شده خرسند به کاری
تا غیرت داور چه کند عاقبت کار
من پای تو می بوسم و او پایه ی منبر
من دست به سر می زنم او دسته ی دستار
رخ منظر غیب است به هر عیب مپوشان
لب مخزن گنج است به هر رنج میازار
چشم از پی نظاره ی رویی ست فرو بند
پا از پی سیر سر کویی ست نگهدار
دل خلوت یاریست درین غمکده مپسند
جان از پی کاریست چنین بیهده مگذار
تا چند نشاط این همه بیهوده سرایی
گر مرد رهیگام بنه کام به دست آر
Bu şiiri puanla
Henüz puan verilmemiş