Cinaslı Akşam Gölgeleri

İnceden bir saz gibi çaldı akşam geri dönmesi mümkünsüz hatıraları… oysa biz korkunun celladıydık gururun fahiş fiyata alıcısız pazarlarını kiraladık günün çetrefilinde yazdık papirüs dokusuna kuşları masallı ülkesinde çağın Rapunzel adına uzadı saçlarımız kötü kurtlar öldürdük kayalıklar boyu cadılarını kaynattık kazanlarda elmalı, küçük ormanların masal lüksünde asal çarpanlarıyla sonuçladık kendimizi… akşam sonradan oldu gün tadına ulaşılmamış bir pamuk helva kıvamıyken kırlangıç sürüleri volta attı içimizde biz kırlangıçlara votka… sarhoş olmadan aşık olmadan berduş olmadan inceden bir saz gibi kaçak nağmelerle üstelik kelepçeliyken bam telleri doğradı keskin bir kanlı bıçak ağzında bekleyen çocukluğumuzu! tam orada uyandık Leyla inceden bir saz gibi çaldı akşam ben Mecnunum, siyaha karıştım sorma göçebe şiirlerin yerleşik imgelerine attıkça kalemimi bir perçem gibi şairler hükümsüz, şiirler hükümlü kaldı o cinaslı akşam gölgelerinde geri dönmesi mümkünsüz hatıraları öldüremedi hiç kimse!