Güle Güle Aşk...

/Şimdi sen bir rüzgârın eteklerinde iklim karası ben doruklarda siperlenmiş rüzgar gülü.../ hani yalnızlık satan dudakların nerede bir şehri kuşatan o amansız orduların denize masmavi yamalar yapıştıran ve eksik yerlerini dolduran yarım kalmış bir hayatın zülfikar gibi kesip de göçen göğümün en sağlam yerini kuşların nerede/ asi rüzgarlarda öksüz bebekler doğuran korkuların/bir nakkaş hokkasından ufuklar yoğuran umutların nerede/ rüzgar ağlayışlarıma duyarsız dağların kalbinde ölürken Mecnuni hikayem! derim ki: çeşm-i bülbüller susarken gül kurusu yüreğime kırlangıç göçüşleriyle sulanıyordu mihrabın kurak yönleri ve bir gece/kondu en zayıf yerime bedenimde imarsız bir kadın temeliydi gözleri yasaksız/ kitapsız/ zararsız bilinirken inançlar ne günahlarını sorgularsın ne de sevaplarını zamanın demir tavında dövülürken şair aşkları bir vakitler şiir tadında görürsün rüyaları/ hayallerinde küf kokulu Fuzuli divanın... şiirlerin rengini akıtırken günahsız ellerim ne bir şair teyakkuzu yaşanırdı dar ağacı uykularda ne bir ufunet renginde solunurdu can kırıkları artık her yol bir eleme çıkan hece vezniyse her aşk hayal meyal zengin bir kafiye... su gibi inadına vakit gibi hızla aşk gibi arsızlıkla sevmek ve gitmek arasında her şey dudakların ortasında... güle güle ey aşk... yolun açık olsun...